Κατηγορία: Παθήσεις

Πόνος στο γόνατο: μηνίσκος, χονδροπάθεια ή οστεοαρθρίτιδα

Το γόνατο δουλεύει σε όλα. Στο περπάτημα, στις σκάλες, όταν κάθεσαι και σηκώνεσαι, όταν σκύβεις να πάρεις κάτι από κάτω. Όταν αρχίζει να πονάει, η πρώτη σκέψη είναι σχεδόν πάντα η ίδια: «έφθαρε».

Η λέξη αυτή βαραίνει. Φέρνει μαζί της εικόνες από χειρουργεία, προσθέσεις και ένα σώμα που «τελειώνει». Όμως ο πόνος στο γόνατο έχει πολλές εξηγήσεις, και οι περισσότερες δεν καταλήγουν εκεί. Ας δούμε τις τρεις που ακούμε συχνότερα: μηνίσκος, χονδροπάθεια και οστεοαρθρίτιδα.

Μηνίσκος: τι σημαίνει η ρήξη στη μαγνητική

Οι μηνίσκοι είναι δύο ημισεληνοειδείς δομές μέσα στο γόνατο. Λειτουργούν σαν αμορτισέρ: μοιράζουν το βάρος και βοηθούν την άρθρωση να κινείται ομαλά.

Μια ρήξη μπορεί να προκύψει μετά από στροφικό τραυματισμό, συνήθως στον αθλητισμό. Μπορεί όμως να έρθει και σιγά σιγά, ως εκφυλιστική αλλαγή με την ηλικία. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• πόνο στην εσωτερική ή στην εξωτερική πλευρά του γονάτου

• πρήξιμο και δυσκαμψία

• ενόχληση στη στροφή και στο βαθύ κάθισμα

• σε ορισμένους, πραγματικό κλείδωμα, όταν το γόνατο δεν τεντώνει

Το πιο σημαντικό: ρήξη μηνίσκου στη μαγνητική δεν σημαίνει αυτόματα ότι αυτή προκαλεί τον πόνο. Μελέτες απεικόνισης σε ανθρώπους χωρίς πόνο βρίσκουν ρήξεις μηνίσκου αρκετά συχνά. Γι’ αυτό η απόφαση για τη θεραπεία παίρνεται από το ιστορικό, την κλινική εξέταση και το τι μπορείς να κάνεις, όχι μόνο από το χαρτί.

Χονδροπάθεια και πόνος μπροστά στο γόνατο

Ο χόνδρος καλύπτει τις επιφάνειες των οστών μέσα στην άρθρωση, σαν ένα λείο στρώμα που αφήνει το γόνατο να γλιστρά. Ο όρος «χονδροπάθεια» χρησιμοποιείται συχνά για πόνο μπροστά ή πίσω από την επιγονατίδα.

Ο πόνος εμφανίζεται συνήθως στις σκάλες, στο κάθισμα, στο τρέξιμο ή αφού έχεις μείνει πολλή ώρα καθιστός. Το όνομα ακούγεται πιο τρομακτικό από ό,τι είναι. Ο πόνος μπροστά στο γόνατο έχει πολλούς πιθανούς λόγους, και συχνά έχει σχέση με το πόσο φορτίο αντέχει εκείνη τη στιγμή το γόνατό σου, όχι με κάτι που «χάλασε».

Η αντιμετώπιση προσαρμόζεται στα ευρήματα. Συνήθως περιλαμβάνει σταδιακή ενδυνάμωση και ρύθμιση των δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τον πόνο.

Οστεοαρθρίτιδα: δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσεις να κινείσαι

Η οστεοαρθρίτιδα δεν είναι απλώς «τρίψιμο». Είναι μια σύνθετη πάθηση όπου αλλάζουν ο χόνδρος, το οστό από κάτω και άλλοι ιστοί της άρθρωσης. Μπορεί να φέρει πόνο, δυσκαμψία μετά από ανάπαυση, δυσκολία στο περπάτημα και στις σκάλες.

Η ένταση των συμπτωμάτων δεν ακολουθεί πάντα την ακτινογραφία. Κάποιοι έχουν έντονα ευρήματα και ήπιο πόνο. Άλλοι έχουν πιο ήπια ευρήματα και μεγάλο περιορισμό. Γι’ αυτό η θεραπεία δεν πρέπει να στηρίζεται μόνο στην εικόνα.

Το σημαντικότερο: η διάγνωση δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσεις να κινείσαι. Σε οδηγίες για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, η εκπαίδευση και η κατάλληλα προσαρμοσμένη άσκηση βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, μαζί με τον έλεγχο του βάρους όταν χρειάζεται.

Πώς αντιμετωπίζεται

Το πρόγραμμα φτιάχνεται πάνω σε αυτό που εντοπίζουμε στην εξέταση και στους στόχους σου. Συνήθως περιλαμβάνει:

• Ενδυνάμωση. Τετρακέφαλος, μύες του ισχίου και της γάμπας, με ένταση που ανεβαίνει σταδιακά.

• Κινητικότητα. Αν η κάμψη ή η έκταση του γονάτου είναι περιορισμένη, δουλεύουμε στοχευμένα πάνω σε αυτό.

• Λειτουργικές κινήσεις. Σκάλες, έγερση από καρέκλα, βάδιση, βαθύ κάθισμα. Ό,τι σε δυσκολεύει στην πράξη, εκεί εξασκούμαστε.

• Σταδιακή φόρτιση. Το γόνατο μαθαίνει να αντέχει περισσότερα, βήμα βήμα.

• Χειροθεραπεία. Ως βοήθημα για να μειωθεί ο πόνος και να κινηθεί πιο άνετα το γόνατο, μαζί με την άσκηση.

• Βελονισμός. Εδώ οι οδηγίες διαφωνούν. Οι αμερικανικές οδηγίες (ACR και Arthritis Foundation) τον προτείνουν υπό όρους για την οστεοαρθρίτιδα του γονάτου. Οι βρετανικές του NICE (2022) δεν τον συστήνουν, και οι αυστραλιανές του RACGP προτείνουν να μη χρησιμοποιείται. Αν θέλεις να τον δοκιμάσεις, είναι συμπλήρωμα στην άσκηση και όχι υποκατάστατό της.

• Εκπαίδευση. Όσο καταλαβαίνεις τι συμβαίνει, τόσο λιγότερο φοβάσαι να φορτώσεις το γόνατο.

Χρειάζεται χειρουργείο; Πότε επείγει

Όχι πάντα. Για τις εκφυλιστικές ρήξεις μηνίσκου υπάρχουν καλά στοιχεία. Σε μια μεγάλη τυχαιοποιημένη μελέτη με 321 ανθρώπους ηλικίας 45 έως 70 ετών, η άσκηση με φυσικοθεραπεία είχε μετά από πέντε χρόνια παρόμοιο αποτέλεσμα στη λειτουργία του γονάτου με το χειρουργείο. Για αυτό, σε τέτοιες ρήξεις, η άσκηση προηγείται.

Αυτό δεν ισχύει για κάθε ρήξη. Μια τραυματική ρήξη, ένα γόνατο που κλειδώνει πραγματικά ή που «φεύγει» ζητούν έγκαιρη ορθοπαιδική εκτίμηση. Την απόφαση για επέμβαση την παίρνεις μαζί με τον ορθοπαιδικό σου, με βάση τον τύπο της βλάβης, τα συμπτώματα και το πώς ανταποκρίθηκες στην άσκηση.

Υπάρχουν και σημάδια που δεν περιμένουν. Δες γιατρό άμεσα αν:

• το γόνατο πρήστηκε απότομα και έντονα μετά από τραυματισμό

• δεν μπορείς να πατήσεις ή να στηριχθείς στο πόδι

• η άρθρωση φαίνεται παραμορφωμένη

• το γόνατο είναι ζεστό, κόκκινο και πρησμένο, ειδικά με πυρετό

• το γόνατο έχει κλειδώσει και δεν τεντώνει

Πώς δουλεύουμε στο PHYSIOGALINOS

Στο PHYSIOGALINOS, στη Νέα Σμύρνη, ξεκινάμε από το γόνατο που έχεις και όχι από τη λέξη στο πόρισμα. Δεν θεραπεύουμε μόνο την πάθηση, αντιμετωπίζουμε την αιτία. Είτε λέγεται μηνίσκος, χονδροπάθεια ή οστεοαρθρίτιδα, αναζητούμε τι χρειάζεται για να μπορείς να ξαναπερπατήσεις, να ανέβεις σκάλες και να κινηθείς χωρίς φόβο. Όταν υπάρχει ανάγκη, συνεργαζόμαστε με τον ορθοπαιδικό σου.

Αν το γόνατο σε περιορίζει, επικοινώνησε με το PHYSIOGALINOS και κλείσε ραντεβού. Θα το εξετάσουμε και θα σου εξηγήσουμε με απλά λόγια τι βλέπουμε.

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την ιατρική εξέταση.

Πηγές

• Noorduyn et al., Physical therapy vs arthroscopic partial meniscectomy in degenerative meniscal tears: 5-year follow-up of the ESCAPE trial, JAMA Network Open 2022

• RACGP, Guideline for the management of knee and hip osteoarthritis: acupuncture

• NICE, Osteoarthritis in over 16s: diagnosis and management (NG226), evidence review on acupuncture

Αυχενικό σύνδρομο: όταν ο πόνος φτάνει στο κεφάλι και στο χέρι

Οκτώ ώρες μπροστά στην οθόνη, το κεφάλι λίγο πιο μπροστά από το σώμα, κι ένας αυχένας που το απόγευμα έχει γίνει κόμπος. Μερικές φορές ο πόνος ανεβαίνει στο κεφάλι. Άλλες φορές κατεβαίνει στον ώμο ή στο χέρι. Και κάπου εκεί αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι ακριβώς συμβαίνει εκεί πίσω.

Το «αυχενικό» είναι ίσως η πιο συχνή λέξη που ακούμε για τον λαιμό. Αξίζει να καταλάβεις τι κρύβει.

Τι σημαίνει «αυχενικό» και ποια συμπτώματα περιλαμβάνει

Το «αυχενικό σύνδρομο» είναι όρος ομπρέλα. Καλύπτει πολλές διαφορετικές καταστάσεις που έχουν κοινό σημείο τον αυχένα, και δεν σημαίνει ότι όλοι έχουν το ίδιο πρόβλημα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι:

• πόνος ή δυσκαμψία στον αυχένα

• δυσκολία να γυρίσεις ή να γείρεις το κεφάλι

• ένταση στους ώμους και στο πάνω μέρος της πλάτης

• πονοκέφαλος που ξεκινά από τον αυχένα

• πόνος που κατεβαίνει στον ώμο ή στο χέρι

• μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αδυναμία στο χέρι, όταν εμπλέκεται νευρική ρίζα

Το ίδιο σύμπτωμα μπορεί να έχει διαφορετικό λόγο σε δύο ανθρώπους. Ο πόνος στον αυχένα και το μούδιασμα στα δάχτυλα, για παράδειγμα, ζητούν διαφορετική σκέψη. Γι’ αυτό η εξέταση προηγείται από οτιδήποτε άλλο.

Γιατί πονάει

Σπάνια υπάρχει ένας μόνο λόγος. Συνήθως παίζουν ρόλο περισσότεροι από ένας παράγοντες:

• Καταπόνηση. Πολλές ώρες στην ίδια θέση, ή μια ξαφνική αύξηση της δραστηριότητας που ο αυχένας δεν πρόλαβε να συνηθίσει.

• Περιορισμένη κίνηση. Όταν κάποιες κινήσεις πονούν, τις αποφεύγουμε. Ο αυχένας γίνεται πιο άκαμπτος και πιο ευαίσθητος, και ο κύκλος συνεχίζεται.

• Αλλαγές με τα χρόνια. Οι δίσκοι και οι αρθρώσεις του αυχένα αλλάζουν με την ηλικία. Αυτό είναι συχνό και δεν σημαίνει πάντα ότι φταίει για τον πόνο.

• Ερεθισμός νευρικής ρίζας. Τότε ο πόνος μπορεί να κατέβει στο χέρι και να συνοδεύεται από μούδιασμα ή αδυναμία. Το λέμε αυχενική ριζοπάθεια.

Και εδώ ισχύει ό,τι και στη μέση: μια ακτινογραφία ή μαγνητική με «φθορά» δεν εξηγεί από μόνη της τον πόνο σου.

Η στάση του σώματος: τι ισχύει και τι όχι

Η στάση σίγουρα μετράει, αλλά όχι όπως συνήθως μας τη λένε. Δεν υπάρχει μία «τέλεια» στάση που να σε προστατεύει από τον πόνο. Και μια «κακή» στάση δεν προκαλεί από μόνη της βλάβη. Το πρόβλημα είναι συνήθως ότι μένεις ώρες στην ίδια θέση, όποια κι αν είναι αυτή.

Αυτά βοηθούν στην πράξη:

• άλλαζε θέση συχνά και σηκώσου λίγο κάθε λίγη ώρα

• ρύθμισε την οθόνη και το κάθισμα ώστε να νιώθεις άνετα

• ενδυνάμωσε σταδιακά τον αυχένα και τους ώμους

• κράτα καθημερινή κίνηση, μέσα στα όρια που αντέχεις

Στόχος δεν είναι να καθίσεις σαν αγαλματάκι. Στόχος είναι να κινείσαι χωρίς να φοβάσαι τον αυχένα σου.

Πώς αντιμετωπίζεται

Η επιλογή εξαρτάται από όσα βρίσκει η εξέταση. Αυτά είναι τα βασικά κομμάτια:

• Άσκηση. Κινητικότητα, ενδυνάμωση και αντοχή για τον αυχένα και τους ώμους, με ένταση που ταιριάζει σε εσένα.

• Χειροθεραπεία. Κινητοποιήσεις και άλλες τεχνικές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μειωθεί ο πόνος και να κινείσαι πιο άνετα, μαζί με την άσκηση και όχι αντί γι’ αυτήν. Τα στοιχεία για τη χειροθεραπεία στον αυχένα δεν έχουν όλα την ίδια ποιότητα, γι’ αυτό δεν την προτείνουμε ως μοναδική λύση.

• Βελονισμός. Μια ανασκόπηση της Cochrane του 2016 βρήκε μέτριας ποιότητας ενδείξεις ότι ο βελονισμός ανακουφίζει τον πόνο στον αυχένα καλύτερα από τη «ψεύτικη» βελόνα, στο τέλος της θεραπείας και για λίγο μετά. Το όφελος αφορά κυρίως το σύντομο διάστημα. Δεν υπόσχεται θεραπεία, αλλά μπορεί να βοηθήσει να χαλαρώσει ο πόνος ώστε να κάνεις τη δουλειά που μετράει.

• Αυτοδιαχείριση. Μαθαίνεις πώς να αυξάνεις σταδιακά τον φόρτο, τι να αποφεύγεις προσωρινά και πότε χρειάζεται να ξαναδούμε το πρόβλημα. Μετράνε και ο ύπνος, και το στρες, και τα διαλείμματα.

Όταν ο πόνος έχει περιορίσει δουλειά, οδήγηση ή ύπνο, η αποκατάσταση περιλαμβάνει και σταδιακή επιστροφή σε αυτά.

Πότε χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση

Ο πόνος στον αυχένα δεν είναι πάντα του αυχένα. Πήγαινε σε τμήμα επειγόντων περιστατικών αν εμφανιστεί:

• ξαφνικός, ασυνήθιστα έντονος πόνος στον αυχένα ή πονοκέφαλος, ιδίως με δυσκολία στην ομιλία, διαταραχή της όρασης ή αδυναμία σε χέρι ή πόδι

• προοδευτική αδυναμία ή αδεξιότητα στα χέρια, ή διαταραχή ισορροπίας και βάδισης

• πυρετός μαζί με δυσκαμψία στον αυχένα

• πόνος μετά από σοβαρό τραυματισμό

Αν έχεις επίμονο μούδιασμα ή πόνο στο χέρι, ειδικά με αδυναμία, κλείσε εξέταση σύντομα και μην το αφήσεις να κυλήσει.

Πώς δουλεύουμε στο PHYSIOGALINOS

Στο PHYSIOGALINOS, στη Νέα Σμύρνη, ο αυχένας αξιολογείται μαζί με όσα τον επηρεάζουν: την κίνηση, τους μύες, τα συμπτώματά σου και τις μέρες σου στο γραφείο, στο αυτοκίνητο ή στον καναπέ. Δεν θεραπεύουμε μόνο την πάθηση, αντιμετωπίζουμε την αιτία. Αν βρούμε κάτι που ανήκει στον γιατρό, το λέμε ξεκάθαρα και συνεργαζόμαστε μαζί του.

Αν ο αυχένας σε ακολουθεί κάθε βράδυ στο σπίτι, επικοινώνησε με το PHYSIOGALINOS και κλείσε ραντεβού. Θα δούμε τι συμβαίνει και θα στο εξηγήσουμε με απλά λόγια.

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την ιατρική εξέταση.

Πηγές

• Cochrane, Acupuncture for neck disorders (2016), περίληψη

Ισχιαλγία: γιατί ο πόνος κατεβαίνει στο πόδι

Ξεκινά από τη μέση, περνά από τον γλουτό και κατεβαίνει στο πόδι. Άλλοι τον περιγράφουν σαν ηλεκτρικό ρεύμα, άλλοι σαν καύσο, άλλοι σαν ένα σύρμα που τραβάει από πίσω. Κάθεσαι και χειροτερεύει. Σηκώνεσαι και δεν είσαι σίγουρος αν πρέπει να σταθείς ή να περπατήσεις.

Είναι από τους πόνους που τρομάζουν, γιατί το πόδι αισθάνεται «κάτι» και το μυαλό πάει αμέσως στο νεύρο. Ας το δούμε ήρεμα: τι είναι η ισχιαλγία, γιατί εμφανίζεται και τι μπορείς να κάνεις.

Τι είναι (και τι δεν είναι) η ισχιαλγία

Η ισχιαλγία δεν είναι διάγνωση. Είναι περιγραφή. Λέει πού πονάει και με ποιον τρόπο, όχι γιατί. Αναφέρεται σε πόνο που ακολουθεί τη διαδρομή του ισχιακού νεύρου ή των νευρικών ριζών που το σχηματίζουν στη μέση.

Δύο πράγματα μπερδεύουν τον κόσμο. Πρώτον, δεν έχουν όλοι πόνο στη μέση. Σε αρκετούς κυριαρχεί ο πόνος στο πόδι. Δεύτερον, δεν είναι κάθε πόνος στο πόδι ισχιαλγία. Το ισχίο, οι μύες του γλουτού και άλλες δομές μπορούν να δώσουν παρόμοια εικόνα. Όταν ο πόνος περνά κάτω από το γόνατο και φτάνει ως το πέλμα, αυξάνεται η πιθανότητα να εμπλέκεται νευρική ρίζα, αλλά ούτε αυτό είναι απόλυτο.

Γι’ αυτό η εξέταση μετράει περισσότερο από το όνομα που δίνουμε στον πόνο.

Τι μπορεί να την προκαλεί

Η πιο γνωστή αιτία είναι η δισκοκήλη που πιέζει ή ερεθίζει μια νευρική ρίζα. Δεν είναι όμως η μόνη.

• Στένωση του σπονδυλικού σωλήνα. Ο χώρος για τα νεύρα στενεύει, συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες. Ο πόνος ή το βάρος στα πόδια εμφανίζεται συχνά στο περπάτημα και ελαφραίνει όταν κάθεσαι.

• Εκφυλιστικές αλλαγές. Με τα χρόνια οι δίσκοι και οι αρθρώσεις της μέσης αλλάζουν και μπορεί να περιορίζουν τον χώρο γύρω από τη ρίζα.

• Άλλες, πιο σπάνιες αιτίες. Χρειάζονται ιατρική διερεύνηση και γι’ αυτό η εξέταση δεν πρέπει να παραλείπεται.

Και κάτι ακόμα: δισκοκήλη στη μαγνητική δεν σημαίνει πάντα ότι φταίει εκείνη. Έχουμε εξηγήσει στο άρθρο για τη δισκοκήλη γιατί η εικόνα μόνη της δεν αρκεί.

Πώς γίνεται η εξέταση και πότε χρειάζεται μαγνητική

Ξεκινάμε από την ιστορία σου. Πότε άρχισε ο πόνος, τι τον χειροτερεύει, τι τον ανακουφίζει, αν υπάρχει μούδιασμα ή αδυναμία. Μετά εξετάζουμε την κίνηση της μέσης, τη δύναμη των μυών στα πόδια, την αισθητικότητα, τα αντανακλαστικά και το πώς αντιδρά ο πόνος σε συγκεκριμένες κινήσεις.

Η μαγνητική δεν χρειάζεται σε κάθε περίπτωση. Οι οδηγίες του NICE ζητούν να μη γίνεται ρουτίνα στην πρωτοβάθμια φροντίδα και να εξετάζεται σε εξειδικευμένο περιβάλλον μόνο όταν το αποτέλεσμα πρόκειται να αλλάξει την αντιμετώπιση, για παράδειγμα όταν σκέφτεται κανείς ένεση ή χειρουργείο. Αν ο γιατρός σου την έχει ήδη ζητήσει, έχει τους λόγους του και τη χρησιμοποιούμε ως συμπλήρωμα της εξέτασης, όχι ως υποκατάστατό της.

Πώς αντιμετωπίζεται

Συχνά η ισχιαλγία υποχωρεί με τον χρόνο, αν και ο χρόνος αυτός διαφέρει πολύ από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στο ενδιάμεσο, αυτά βοηθούν:

• Κίνηση. Απόφυγε τις πολλές ώρες ακινησίας. Περπάτα όσο αντέχεις και ανέβασε σταδιακά.

• Εξατομικευμένη άσκηση. Δεν υπάρχει μία άσκηση που κάνει καλό σε όλους. Η επιλογή εξαρτάται από το τι χειροτερεύει και τι ανακουφίζει τον πόνο σου.

• Χειροθεραπεία. Οι οδηγίες την αφήνουν ως επιλογή μόνο μέσα σε πρόγραμμα που περιλαμβάνει άσκηση. Εμείς τη χρησιμοποιούμε για να μειώσουμε τον πόνο και να σε βοηθήσουμε να κινηθείς πιο άνετα.

• Βελονισμός. Ισχύει ό,τι είπαμε για τον πόνο στη μέση. Το NICE δεν τον συστήνει για πόνο στη μέση με ή χωρίς ισχιαλγία. Άλλες οδηγίες τον περιλαμβάνουν ανάμεσα στις επιλογές. Αν τον δοκιμάσεις, είναι συμπλήρωμα και όχι υποκατάστατο της άσκησης.

• Εκπαίδευση. Όσο καταλαβαίνεις τι συμβαίνει, τόσο λιγότερο φοβάσαι την κίνηση.

Τα φάρμακα τα αφήνουμε στον γιατρό σου. Αν ο πόνος δεν βελτιώνεται ή αν το πόδι αδυνατίζει, ξαναβλέπουμε την εικόνα και συνεργαζόμαστε μαζί του για τα επόμενα βήματα, από ένεση μέχρι χειρουργική εκτίμηση.

Πότε επείγει

Η περισσότερη ισχιαλγία είναι ενοχλητική αλλά όχι επικίνδυνη. Υπάρχουν όμως σημάδια που αλλάζουν τα δεδομένα. Αν εμφανιστεί κάτι από τα παρακάτω, πήγαινε σε τμήμα επειγόντων περιστατικών χωρίς καθυστέρηση:

• νέα δυσκολία στην ούρηση ή απώλεια ελέγχου της κύστης ή του εντέρου

• μούδιασμα στην περιοχή ανάμεσα στα πόδια, εκεί που κάθεσαι

• αδυναμία στο πόδι ή στο πέλμα που χειροτερεύει γρήγορα

• πόνος ή μούδιασμα και στα δύο πόδια

• πυρετός μαζί με τον πόνο, ή σοβαρός τραυματισμός πριν από αυτόν

Αυτά δεν είναι μια συνηθισμένη ισχιαλγία και δεν τα αντιμετωπίζουμε σαν τέτοια.

Πώς δουλεύουμε στο PHYSIOGALINOS

Στο PHYSIOGALINOS, στη Νέα Σμύρνη, δεν ξεκινάμε από το όνομα του πόνου αλλά από τον λόγο που εμφανίστηκε. Δεν θεραπεύουμε μόνο την πάθηση, αντιμετωπίζουμε την αιτία. Για την ισχιαλγία αυτό σημαίνει να βρούμε τι ερεθίζει το νεύρο, τι σε περιορίζει στην κίνηση και πώς θα επιστρέψεις σταδιακά σε όσα έχεις σταματήσει να κάνεις.

Όταν χρειάζεται γιατρός, το λέμε καθαρά και δουλεύουμε μαζί του.

Αν ο πόνος στο πόδι σε ακολουθεί εδώ και καιρό, επικοινώνησε με το PHYSIOGALINOS και κλείσε ραντεβού. Θα εξετάσουμε τι συμβαίνει και θα σου το εξηγήσουμε με απλά λόγια.

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την ιατρική εξέταση.

Πηγές

• NICE, Low back pain and sciatica in over 16s: assessment and management (NG59)

• American College of Physicians, Noninvasive Treatments for Acute, Subacute, and Chronic Low Back Pain (PubMed)

Δισκοκήλη και πόνος στη μέση: τι λέει πραγματικά η μαγνητική σου

Η μαγνητική βγήκε και στο πόρισμα διαβάζεις τη λέξη «δισκοκήλη». Σου κόβεται η ανάσα. Το μυαλό πηγαίνει αμέσως στα χειρότερα: χειρουργείο, κρεβάτι, μια μέση που δεν θα ξαναγίνει όπως πριν.

Πάρε μια ανάσα και διάβασε παρακάτω. Η λέξη ακούγεται βαριά, αλλά δεν είναι ετυμηγορία. Πολλοί άνθρωποι έχουν δισκοκήλη και δεν πονούν καθόλου. Άλλοι πονούν πολύ με μια εικόνα που μοιάζει σχεδόν φυσιολογική. Δεν είναι παράδοξο. Η μαγνητική δείχνει πώς είναι η δομή, όχι πόσο πονάει ο άνθρωπος.

Θα δούμε τι είναι ο δίσκος, τι σημαίνει στην πράξη η δισκοκήλη, πώς αντιμετωπίζεται και πότε δεν αξίζει να περιμένεις.

Τι είναι ο δίσκος και τι σημαίνει δισκοκήλη

Ανάμεσα σε κάθε ζευγάρι σπονδύλων υπάρχει ένας δίσκος. Σκέψου ένα μικρό, γεμάτο μαξιλαράκι: έξω έχει έναν σκληρό ινώδη δακτύλιο, μέσα έναν πιο μαλακό πυρήνα. Δουλειά του είναι να απορροφά τα φορτία και να αφήνει τη σπονδυλική στήλη να κινείται.

Όταν ένα κομμάτι του δίσκου προβάλλει πέρα από τα φυσιολογικά του όρια, η μαγνητική το περιγράφει ως προβολή ή κήλη. Αυτό είναι όλο. Το τι κάνει στον άνθρωπο εξαρτάται από το πού βρίσκεται και αν πιέζει κάτι γύρω του.

Αν ερεθίζει μια νευρική ρίζα, ο πόνος μπορεί να κατέβει στον γλουτό ή στο πόδι, με μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα. Αυτό το σενάριο το λέμε ισχιαλγία και έχει δικό του άρθρο. Αν δεν ερεθίζει τίποτα, μπορεί να έχεις μόνο πόνο στη μέση. Μπορεί και να μην έχεις τίποτα.

Το τελευταίο ακούγεται παράξενο, αλλά το βλέπουμε συνέχεια. Μελέτες απεικόνισης σε ανθρώπους χωρίς πόνο βρίσκουν προβολές δίσκων αρκετά συχνά, και όλο και πιο συχνά όσο μεγαλώνουμε. Ο δίσκος αλλάζει με τα χρόνια, όπως αλλάζει το δέρμα και τα μαλλιά μας. Δεν σημαίνει ότι πονάει.

Γιατί η εικόνα δεν εξηγεί πάντα τον πόνο

Ο πόνος στη μέση δεν είναι μόνο θέμα δομής. Παίζουν ρόλο οι μύες, οι αρθρώσεις, η ευαισθησία του νευρικού συστήματος, ο ύπνος, το άγχος, ο φόβος μήπως κάνεις κακό στη μέση σου και σταματήσεις να κινείσαι. Όλα αυτά δεν φαίνονται σε καμία μαγνητική.

Γι’ αυτό οι οδηγίες δεν ζητούν απεικόνιση σε κάθε πόνο στη μέση. Οι οδηγίες του NICE συστήνουν να μη γίνεται ρουτίνα η απεικόνιση σε πρωτοβάθμιο επίπεδο και να εξετάζεται μόνο όταν το αποτέλεσμα πρόκειται να αλλάξει την αντιμετώπιση. Η μαγνητική έχει σαφή θέση όταν υπάρχει υποψία για κάτι σοβαρό, όπως κάταγμα, λοίμωξη, όγκος ή πίεση στα νεύρα της ουράς της σπονδυλικής στήλης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο γιατρός σου έκανε λάθος που σου την ζήτησε. Σημαίνει ότι η μαγνητική είναι ένα κομμάτι του παζλ. Το υπόλοιπο το συμπληρώνουν το ιστορικό σου και η κλινική εξέταση: πώς κινείσαι, τι σε πονάει και πότε, πώς είναι η δύναμη και η αισθητικότητα στα πόδια.

Όταν όλα αυτά δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση με την εικόνα, ξέρουμε ότι η δισκοκήλη μάλλον έχει ρόλο. Όταν δεν συμφωνούν, ψάχνουμε αλλού.

Πώς αντιμετωπίζεται

Όταν δεν υπάρχουν σοβαρά νευρολογικά σημεία, ξεκινάμε συντηρητικά. Και ο πόνος, με τον σωστό χειρισμό, συχνά υποχωρεί με τον χρόνο. Αυτά είναι τα κομμάτια που μετράνε:

• Κίνηση, όχι ακινησία. Το κρεβάτι δεν γιατρεύει τη μέση. Προσαρμόζεις προσωρινά ό,τι σε πονάει περισσότερο, αλλά συνεχίζεις να περπατάς και να κάνεις όσα αντέχεις.

• Άσκηση. Είναι ο βασικός πυλώνας και οι οδηγίες την βάζουν πρώτη. Δεν υπάρχει μία άσκηση για όλους. Επιλέγεται με βάση το τι σε πονάει, τι αντέχεις και τι θέλεις να ξανακάνεις στη ζωή σου.

• Χειροθεραπεία. Οι οδηγίες του NICE την αφήνουν ως επιλογή μόνο μέσα σε πρόγραμμα που περιλαμβάνει και άσκηση. Εμείς τη βλέπουμε έτσι: ένα εργαλείο που μπορεί να μειώσει τον πόνο και να σε βοηθήσει να κινηθείς πιο άνετα, για να κάνεις μετά τη δουλειά που πραγματικά αλλάζει τα πράγματα.

• Βελονισμός. Εδώ πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι, γιατί οι οδηγίες διαφωνούν μεταξύ τους. Το NICE δεν τον συστήνει για τον πόνο στη μέση, γιατί θεώρησε ότι το όφελός του δεν ξεπερνά αρκετά τη «ψεύτικη» βελόνα στις μελέτες. Οι οδηγίες του American College of Physicians τον περιλαμβάνουν ανάμεσα στις επιλογές χωρίς φάρμακα, με χαμηλής έως μέτριας ποιότητας τεκμήρια. Δεν είναι θαύμα και δεν υπόσχεται θεραπεία. Για κάποιους ανθρώπους είναι μια αποδεκτή επιλογή δίπλα στην άσκηση, όχι στη θέση της.

• Εκπαίδευση. Όταν καταλαβαίνεις τι έχεις, τι να περιμένεις και πότε να ανησυχήσεις, ο φόβος πέφτει. Και ο φόβος, πολλές φορές, πονάει περισσότερο από τον δίσκο.

Χρειάζεται χειρουργείο; Πότε επείγει

Όχι, η δισκοκήλη από μόνη της δεν σημαίνει χειρουργείο. Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζονται χωρίς επέμβαση.

Η χειρουργική εκτίμηση μπαίνει στο τραπέζι σε δύο περιπτώσεις: όταν υπάρχει σοβαρός ή επιδεινούμενος νευρολογικός περιορισμός, ή όταν ο πόνος στο πόδι επιμένει παρά τη σωστή συντηρητική αντιμετώπιση και η εικόνα της μαγνητικής ταιριάζει με αυτά που βρίσκει η κλινική εξέταση. Την απόφαση την παίρνεις μαζί με τον γιατρό σου, αφού σταθμίσετε οφέλη και κινδύνους.

Υπάρχουν όμως σημάδια που δεν περιμένουν. Αν εμφανιστεί κάτι από τα παρακάτω, πήγαινε σε τμήμα επειγόντων περιστατικών και μην κλείσεις ραντεβού για την επόμενη εβδομάδα:

• νέα δυσκολία στην ούρηση ή απώλεια ελέγχου της κύστης ή του εντέρου

• μούδιασμα στην περιοχή που αγγίζει το κάθισμα, ανάμεσα στα πόδια

• αδυναμία στο πόδι που χειροτερεύει γρήγορα

• συμπτώματα και στα δύο πόδια

• πυρετός μαζί με πόνο στη μέση, ή σοβαρός τραυματισμός πριν από τον πόνο

Αυτά είναι σπάνια, αλλά όταν συμβούν η καθυστέρηση κοστίζει. Γι’ αυτό τα γράφουμε εδώ ξεκάθαρα.

Πώς δουλεύουμε στο PHYSIOGALINOS

Στο PHYSIOGALINOS, στη Νέα Σμύρνη, ξεκινάμε από εσένα και όχι από το πόρισμα. Ακούμε το ιστορικό σου, βλέπουμε πώς κινείσαι, ελέγχουμε δύναμη, αισθητικότητα και αντανακλαστικά. Μετά βάζουμε δίπλα τη μαγνητική και ρωτάμε αν η εικόνα και ο άνθρωπος λένε την ίδια ιστορία.

Η φιλοσοφία μας χωράει σε μία φράση: δεν θεραπεύουμε μόνο την πάθηση, αντιμετωπίζουμε την αιτία. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί να μειώσουμε τον πόνο. Θέλουμε να καταλάβουμε γιατί η μέση σου καταπονείται και τι χρειάζεται για να σταματήσει να σε περιορίζει. Αν δούμε κάτι που ανήκει στον γιατρό, το λέμε καθαρά και συνεργαζόμαστε μαζί του.

Αν κρατάς μια μαγνητική και δεν ξέρεις τι να κάνεις με αυτήν, φέρ’ τη όπως είναι. Θα τη δούμε μαζί σου και θα σου τη μεταφράσουμε σε απλά λόγια.

Επικοινώνησε με το PHYSIOGALINOS και κλείσε ραντεβού όποτε είσαι έτοιμος.

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την ιατρική εξέταση.

Πηγές

• NICE, Low back pain and sciatica in over 16s: assessment and management (NG59)

• American College of Physicians, Noninvasive Treatments for Acute, Subacute, and Chronic Low Back Pain (PubMed)

Ρήξη Μηνίσκου

Η ρήξη μηνίσκου είναι από τις συχνότερες αιτίες πόνου στα γόνατα. Η άρθρωση του γόνατος αποτελείται από το περιφερικό άκρο του μηριαίου οστού, το κεντρικό άκρο της κνήμης και την επιγονατίδα. Κάθε γόνατο έχει 2 μηνίσκους τον έσω μηνίσκο στην εσωτερική πλευρά του γόνατος και τον έξω μηνίσκο στην εξωτερική πλευρά του γόνατος.

Οι μηνίσκοι είναι ελαστικοί ινοχόνδρινοι σχηματισμοί που αποτελούνται από νερό και κολλαγόνο.Έχουν σχήμα μισοφέγγαρου και λειτουργούν ως «αμορτισέρ» απορροφώντας τους κραδασμούς κατά την κίνηση του γόνατος και κατανέμοντας το βάρος ομοιόμορφα σε όλη την άρθρωση. Οι μηνίσκοι συμβάλλουν επίσης στην σταθερότητα και τη λίπανση του γόνατος.

Με ποιο τρόπο επέρχεται η ρήξη του μηνίσκου;

Η ρήξη του μηνίσκου είναι συνήθως τραυματικής αιτιολογίας. Η βία που χρειάζεται για να επέλθει η ρήξη εξαρτάται από το μέγεθος του τραυματισμού και από την ήδη προϋπάρχουσα εκφύλιση του μηνίσκου. Συμβαίνει συνήθως σε νέους ασθενείς κατά τη διάρκεια μιας αθλητικής δραστηριότητας, αλλά μπορεί να συμβεί και σε οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα όταν δρουν στροφικά και συμπιεστικά φορτία τα οποία υπερβαίνουν την αντοχή του μηνίσκου. Ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας με ήδη προϋπάρχουσες εκφυλιστικές αλλοιώσεις είναι επίσης, ευάλωτοι και είναι πιθανόν να υποστούν ρήξη μηνίσκου ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας καθημερινής κίνησης.

Συμπτώματα ρήξης μηνίσκου

Την ώρα του τραυματισμού, ο ασθενής μπορεί να νιώσει ή και να ακούσει έναν θόρυβο σαν κάτι να έσπασε. Κάποιες φορές είναι δυνατόν να συνεχίσει ο ασθενής τη δραστηριότητά του αλλά προοδευτικά μπορεί να πρηστεί το γόνατο και να γίνει δύσκαμπτο.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι:

• Πόνος στην έσω ή έξω πλευρά του γόνατος (αντίστοιχα με το μηνίσκο που έχει σπάσει) που επιδεινώνεται με το γόνατο λυγισμένο (όπως στο βαθύ κάθισμα ή τις σκάλες)
• Οίδημα και δυσκαμψία
• Μάγκωμα ή εμπλοκή του γόνατος όταν υπάρχει τεμάχιο που έχει παρεκτοπισθεί
• Αίσθημα αστάθειας

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται από το ιστορικό και την κλινική εξέταση με ειδικές τεχνικές. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμεύει για επιβεβαίωση της διάγνωσης, για τον αποκλεισμό άλλων βλαβών και το σχεδιασμό της θεραπείας.

Θεραπεία

Στην περίπτωση που τα συμπτώματα είναι ήπια, ακολουθείται συντηρητική θεραπεία, η οποία περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και φυσικοθεραπεία για την πρόληψη της δυσκαμψίας, την μείωση του οιδήματος και αποφυγή της μυϊκής ατροφίας. Ο ασθενής πρέπει να ακολουθήσει ειδικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης των μυών που συμβάλλουν στην σταθερότητα της άρθρωσης.

Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει:

• Ηλεκτροθεραπεία
• Υπέρηχο
• Παγοθεραπεία
• Manual therapy
• Βελονισμό
• Διαμαγνητική αντλία
• BFR
• Ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας και ισορροπίας

Η άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος, μπορεί να μειώσει σημαντικά τις πιθανότητες για χειρουργική αντιμετώπιση, εκτός και αν η έκταση του τραυματισμού είναι μεγάλη. Στην περίπτωση που η συντηρητική θεραπεία αποτύχει, ο ασθενής πρέπει να καταφύγει στην αρθροσκοπική αντιμετώπιση.

Ρήξη Αχίλλειου Τένοντα

Τι ακριβώς είναι η μερική ρήξη του Αχίλλειου τένοντα;

Η ομάδα μυών στο πίσω μέρος του κατώτερου τμήματος του ποδιού μας ονομάζεται γάμπα. Η γάμπα αποτελείται από δύο κύριους μυς, ένας από τους οποίους εκφύεται πάνω από την άρθρωση του γόνατος (γαστροκνήμιος) και ο άλλος κάτω από το γόνατο (υποκνημίδιος). Και οι δύο αυτοί μυς καταφύονται στο οστό της φτέρνας μέσα από τον αχίλλειο τένοντα.

Όταν οι μυες της γάμπας συσπώνται, ασκείται δύναμη και στον Αχίλλειο τένοντα. Όταν η σύσπαση είναι έντονη εξαιτίας πολλαπλής επανάληψης ή έντονης προσπάθειας, μπορεί να προκληθεί ρήξη του Αχίλλειου τένοντα.

Οι ρήξεις στον αχίλλειο ποικίλουν από μικρή, μερική ρήξη, στην οποία υπάρχει ελάχιστος πόνος και ελάχιστη δυσκολία στην κίνηση, μέχρι ολική ρήξη, η οποία μπορεί να απαιτεί χειρουργική αποκατάσταση.

Αίτια

Οι θλάσεις στον αχίλλειο συνήθως συμβαίνουν όταν ο ασθενής επιχειρήσει να επιταχύνει από στάση ή όταν ορμάει απότομα μπροστά όπως κατά την διάρκεια ενός παιχνιδιού τέννις, ποδοσφαίρου, βόλεϊ κ.τλ.

Συμπτώματα

Οι ασθενείς με μερική ρήξη νοιώθουν συνήθως πόνο κατά την διάρκεια δραστηριοτήτων όπως περπάτημα (ιδιαίτερα σε ανηφόρες), ανεβοκατέβασμα σκάλας, τρέξιμο και άλμα. Είναι επίσης συνηθισμένο να νοιώθουν πόνο κατά την ξεκούραση μετά από τέτοιες δραστηριότητες, ιδιαίτερα όταν ξυπνάνε το πρωί. Μπορεί να παρουσιασθεί πρήξιμο ή ευαισθησία στο άγγιγμα.

Διάγνωση

Η διάγνωση συνήθως γίνεται κατά την κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται με μαγνητική τομογραφία ή υπερηχογράφημα.

Θεραπευτική αγωγή

Οι περισσότεροι ασθενείς με ρήξη αχίλλειου τένοντα θεραπεύονται με ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας. Το ποσοστό επιτυχίας αυτού του προγράμματος εξαρτάται από την συμμόρφωση του ασθενή με το πρόγραμμα. Ένα από τα κύρια κλειδιά του προγράμματος είναι να διακόψει ο ασθενής οποιαδήποτε δραστηριότητα αυξάνει τον πόνο, μέχρι να υποχωρήσουν τελείως τα συμπτώματα. Αυτό επιτρέπει στο σώμα να αρχίσει την διαδικασία ίασης, αφού δεν θα υπάρχει περαιτέρω βλάβη στους ιστούς. Από την στιγμή που επιτευχθεί αυτό, ενδείκνυται μια σταδιακή επιστροφή σε αυτές τις δραστηριότητες, αρκεί βέβαια να μην υπάρχει αύξηση των συμπτωμάτων.

Στην αρχική φάση η φλεγμονή μπορεί να υποχωρήσει με αντιφλεγμονώδη και τακτικά επιθέματα πάγου. Για να διασφαλισθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα είναι πολύ σημαντικό ένα πρόγραμμα αποκατάστασης της ευλυγισίας και ενδυνάμωσης, κάτω από την επίβλεψη ενός φυσιοθεραπευτή.

Παράγοντες που Συμβάλλουν στη Ρήξη Αχίλλειου Τένοντα

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που μπορεί να προδιαθέσουν για ρήξη του αχίλλειου τένοντα. Αυτοί χρειάζεται να εκτιμηθούν και να διορθωθούν με την καθοδήγηση του φυσιοθεραπευτή. Μερικοί από τους παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτή την κατάσταση είναι: έλλειψη ευλυγισίας, λάθος τρόπος άσκησης, ανεπαρκής μηχανική υποστήριξη, η στάση του ποδιού, ανεπαρκής προθέρμανση και μυική αδυναμία.

Φυσικοθεραπεία για Μερική Ρήξη Αχίλλειου Τένοντα

Η φυσικοθεραπεία για την ρήξη αχίλλειου τένοντα είναι πολύτιμη για την επίσπευση της ανάρρωσης, εξασφαλίζει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα και μειώνει την πιθανότητα ξανατραυματισμού. Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει:

• Τεχνικές μαλακών μορίων (θεραπευτική μάλαξη)
• Ηλεκτροθεραπεία
• Taping
• Ασκήσεις ενδυνάμωσης και βελτίωσης της ελαστικότητας των μυών
• Επανεκπαίδευση
• Αρθρική Κινητοποίηση (manual therapy)

Θλάση Μυών

Θλάση είναι η κάκωση – τραυματισμός των μυών. Οι πιο συχνές θλάσεις είναι οι θλάσεις των μυών των κάτω άκρων, όπως η θλάση των μηριαίων μυών, και η θλάση της γαστροκνημίας (γάμπα). Δεν υπάρχει διαφοροποίηση στα φύλα και στις ηλικίες.

Οι θλάσεις χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

Θλάσεις πρώτου βαθμού: μικρή ρήξη των μυϊκών στοιχείων.

Θλάσεις δευτέρου βαθμού: μερική ρήξη των μυϊκών στοιχείων, αλλά διατήρηση της συνέχειας του μυός.

Θλάσεις τρίτου βαθμού: πλήρης διατομή του μυός, δηλαδή κόβεται ο μυς.

Αίτια

Οι μύες μπορεί να τραυματιστούν με δύο τρόπους, απ’ ευθείας κτύπημα, ή με υπερβολική διατατική φόρτιση τους. Το αποτέλεσμα είναι ρήξη μυϊκών ινών (που μπορεί να φθάσει και σε πλήρη διατομή του μυός) και η δημιουργία αιματώματος.

Το πιο σύνηθες αίτιο μιας θλάσης είναι ο τοπικός τραυματισμός στη περιοχή των μυών, ή στη μυοτενόντιο περιοχή κοντά στις αρθρώσεις. Άτομα τα οποία ασχολούνται με αθλητικές δραστηριότητες παρουσιάζουν μεγαλύτερη συχνότητα στις θλάσεις. Επίσης, άτομα τα οποία έχουν υποστεί θλάσεις στο παρελθόν έχουν περισσότερες πιθανότητες να υποστούν ξανά θλάσεις στην ίδια περιοχή.

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες επιβαρυντικοί για την δημιουργία μυϊκής θλάσης:

• Κακώς προετοιμασμένος μυς λόγω κακής εκγύμνασης ή πλημμελούς προθέρμανσης κατά την άσκηση.
• Αδύναμος μυς λόγω προηγουμένου τραυματισμού και πλημμελούς αποκατάστασης.
• Ο μυς να έχει αναπτύξει ουλώδη ανελαστικό ιστό στο σημείο προηγούμενης θλάσεως.
• Ο μυς να έχει υπερφορτωθεί και έχει φθάσει σε μεγάλο σημείο κόπωσης.
• Σφικτοί μύες ή μύες εκτεθειμένοι σε ψύχος τραυματίζονται ευκολότερα.

Η προφύλαξη κατά την διάρκεια των αθλητικών δραστηριοτήτων και η ενίσχυση των περιοχών που έχουν ιστορικό θλάσεων με ελαστικούς επιδέσμους, μειώνει τις πιθανότητες τραυματισμού των μυών.

Συμπτώματα

Προφανώς, τα συμπτώματα εξαρτώνται από το βαθμό σοβαρότητας του τραυματισμού. Στην περίπτωση της μυϊκής θλάσης, η ρήξη των μυϊκών ινών συνοδεύεται από τη διαρροή αίματος, που συσσωρεύεται στους ιστούς προκαλώντας αιμάτωμα, οι διαστάσεις του οποίου είναι ανάλογες της σοβαρότητας της κάκωσης. Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος κατά την ανάπαυση, που επιδεινώνεται με την προσπάθεια κίνησης του ενδιαφερόμενου μυ και συνοδεύεται από λειτουργική ανικανότητα, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η χρήση του προσβεβλημένου μυ.

Οι θλάσεις συμβαίνουν περισσότερο στην περιοχή που συνδέεται ο μυς με τον τένοντα και λιγότερο στην κύρια μάζα του μυός. Κύρια συμπτώματα στις καταστάσεις αυτές είναι ο άμεσος πόνος, η τοπική ευαισθησία στην περιοχή, η ανάπτυξη οιδήματος (πρηξίματος), καθώς και ο περιορισμός της κίνησης στις κοντινές αρθρώσεις. Συχνά μπορεί άμεσα να παρατηρηθεί εκχύμωση (μελάνιασμα) στην περιοχή της θλάσης. Αυτό λέγεται και αιμάτωμα.

Διάγνωση

Η κλινική εξέταση αποτελεί το βασικό διαγνωστικό μέσο στις μυϊκές θλάσεις. Η χρήση του υπερηχογραφήματος και της μαγνητικής τομογραφίας συμπληρώνουν τα τελευταία χρόνια την κλινική εξέταση και βοηθούν κυρίως στον καθορισμό του μεγέθους του τραυματισμού.

Επιπλοκές

Επιπλοκές μετά από μυϊκή θλάση συνήθως συμβαίνουν σε περιπτώσεις ανεπαρκούς ή ελλιπούς θεραπείας. Αφορούν δε τον αυξανόμενο σχηματισμό ουλώδους ιστού στην περιοχή της θλάσης, τη δημιουργία εγκυστωμένου αιματώματος και τη δημιουργία οστικού ιστού (οστεοποιός μυοσίτις) που πολλές φορές οδηγεί στην περιορισμένη λειτουργικότητα του μυός και της άρθρωσης στην οποία επενεργεί. Η χειρουργική θεραπεία είναι συνήθως η μέθοδος επιλογής στις περιπτώσεις αυτές.

Αντιμετώπιση

Η συντηρητική αγωγή είναι καταρχήν η πρώτη προσέγγιση στην αντιμετώπιση των θλάσεων.

Αυτή αποτελείται από:

• Περίδεση του μυός (άνω ή κάτω άκρο) με ελαστικό επίδεσμο
• Χρήση ναρθήκων ανάπαυσης
• Χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων
• Τοποθέτηση πάγου τις δυο πρώτες ημέρες
• Φυσικοθεραπεία για αποκατάσταση, εφόσον είναι απαραίτητο
• Οι θλάσεις δευτέρου και τρίτου βαθμού κατά την εκτίμηση του γιατρού και ανάλογα με άλλες πιθανές βλάβες, χειρουργούνται (συρραφή μυός)

Αμέσως μετά τη θλάση του πρώτου και δευτέρου βαθμού επιβάλλεται ακινητοποίηση του σκέλους σε αντίρροπη θέση, περίδεση και εφαρμογή ψυχρού επιθέματος ή πάγου για περίπου 20 με 25 λεπτά. Η εφαρμογή ψυχρών επιθεμάτων γίνεται αρκετά συχνά κατά το πρώτο 48ωρο για την μείωση του πόνου, του αιματώματος και την κατά το δυνατό μείωση της έκτασης του οιδήματος.

Ο φυσικοθεραπευτής με τα μέσα τα οποία διαθέτει, τα πρώτα 24ωρα προσπαθεί να μειώσει το οίδημα και τον πόνο χρησιμοποιώντας TECAR,ρεύματα TENS, διασταυρούμενα ρεύματα και κρυοθεραπεία. Μετά τα πρώτα 24ωρα, ο στόχος του φυσικοθεραπευτή είναι να αυξήσει την κυκλοφορία του αίματος στο σημείο βλάβης (μέσω TECAR, υπέρηχου, θερμών επιθεμάτων, διαθερμιών και laser) για να επιτύχει τον μέγιστο βαθμό παροχής θρεπτικών στοιχείων για την επούλωση της βλάβης.

Έπειτα επιβάλλεται πρόγραμμα διατατικών ασκήσεων στον τραυματισμένο μυ. Στην συνέχεια της αποκατάστασης ξεκινούν σταδιακά οι ισοτονικές ασκήσεις για επιπλέον ενδυνάμωση.

Ακολουθούν εξειδικευμένες ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας και νευρομυϊκής συναρμογής, δηλαδή ασκήσεις επανεκπαίδευσης τους μυός για ασφαλή επιστροφή στην καθημερινή δραστηριότητα.

ΠΗΓΕΣ
Evans W.J., & Cannon J.G., (1991). The metabolic effects of exercise in muscle damage, Exercise Sport Sc. Rev, (19): 99 – 125.

Παγωμένος Ώμος – Frozen Shoulder

Τι είναι ο παγωμένος ώμος;

Ο παγωμένος ώμος είναι μια κατάσταση την οποία την χαρακτηρίζει η φλεγμονή και η δυσκαμψία του συνδετικού ιστού που καλύπτει την άρθρωση του ώμου.

Μερικές φορές ο αρθρικός θύλακας της άρθρωσης του ώμου  φλεγμαίνει και “σφίγγει” την άρθρωση. Όταν αυτό συμβεί τότε έχουμε το σύνδρομο του παγωμένου ώμου.

Γενικά το σύνδρομο του παγωμένου ώμου μπορεί να χωριστεί σε τρία στάδια:

• Επώδυνο στάδιο: Στο πρώτο στάδιο υπάρχει πόνος σε όλες τις κινήσεις του ώμου. Επίσης σε αυτό το στάδιο αρχίζει η δυσκαμψία του ώμου.
• Στάδιο δυσκαμψίας: Το δεύτερο στάδιο του παγωμένου ώμου χαρακτηρίζεται από μεγάλη έλλειψη κίνησης, εξαιτίας του ουλώδους ιστού που αναπτύσσεται  στον αρθρικό θύλακα. Οι ασθενείς βιώνουν μεγάλη δυσκολία στο να φτάσουν το χέρι πίσω στην πλάτη τους. Ο πόνος σε αυτό το στάδιο αρχίζει και υποχωρεί.
• Στάδιο υποχώρησης των συμπτωμάτων: Σε αυτό το στάδιο τα συμπτώματα αρχίζουν να υποχωρούν καθώς ο ώμος γίνεται πιο χαλαρός και κινείται άνετα.

Αιτία

Αν και το ακριβές αίτιο δεν είναι γνωστό, θεωρείται ότι ευθύνεται κάποιος τραυματισμός της άρθρωσης του ώμου ή των  γειτονικών  ιστών. Ο παγωμένος ώμος εμφανίζεται περισσότερο σε περιπτώσεις στις οποίες δεν έχει εφαρμοστεί η κατάλληλη θεραπεία. Επίσης εμφανίζεται περισσότερο σε περιπτώσεις όπου ο ώμος έχει ακινητοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. μετά από χειρουργική επέμβαση), εάν ο ασθενής πάσχει από διαβήτη ή άλλο αυτοάνοσο νόσημα.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα που σχετίζονται με τον παγωμένο ώμο αναπτύσσονται σταδιακά. Αρχικά οι ασθενείς βιώνουν μια ενόχληση στον ώμο η οποία εξελίσσεται σε “κοφτερό” πόνο με συγκεκριμένες κινήσεις ή δραστηριότητες. Ο πόνος υπάρχει βαθιά στον ώμο, αν και μερικές φορές ενοχλήσεις υπάρχουν και στον βραχίονα και τον αυχένα. Στις παραπάνω περιοχές υπάρχει δυσκαμψία. Ο πόνος που σχετίζεται με το σύνδρομο του παγωμένου ώμου αυξάνεται με όλες τις κινήσεις του ώμου.

Δραστηριότητες όπως ανύψωση του χεριού, κουβάλημα,  άρση αντικειμένων, σπρώξιμο ή τράβηγμα, πίεση του ώμου κατά την διάρκεια του ύπνου, λύσιμο ενός στηθόδεσμου  αυξάνουν τα συμπτώματα. Συχνό φαινόμενο είναι ο νυχτερινός πόνος και ο πόνος τις πρώτες μέρες της ημέρας. Όταν περάσουμε στο δεύτερο στάδιο του παγωμένου ώμου τότε ο πόνος αρχίζει να μειώνεται. Εκτός από πόνο  οι ασθενείς με παγωμένο ώμο έχουν και μεγάλο βαθμό δυσκαμψίας στην άρθρωση του ώμου. Η δυσκαμψία αφορά όλες τις κινήσεις του ώμου αλλά περισσότερο την ανύψωση και τις στροφές.

Διάγνωση

Η υποκειμενική (λήψη ιστορικού) και αντικειμενική (κλινική εξέταση) αξιολόγηση είναι αρκετές για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στην διάγνωση του συνδρόμου του παγωμένου ώμου. Μερικές φορές εξετάσεις όπως η μαγνητική τομογραφία μπορούν να βοηθήσουν.

Θεραπεία

Από τη στιγμή όπου θα εγκατασταθεί το σύνδρομο του παγωμένου ώμου, λίγα μπορούν να γίνουν για να επιταχύνουν την ανάρρωση του. Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει κάθε τραυματισμός του ώμου να αποκαθίσταται πλήρως, σύμφωνα με τα πρωτόκολλα θεραπείας που εκπονεί ο φυσικοθεραπευτής στην κάθε περίπτωση.

Στόχος της θεραπείας από την στιγμή που θα εγκατασταθεί το σύνδρομο του παγωμένου ώμου είναι να διατηρηθεί η κινητικότητα και η δύναμη του ώμου, καθώς επίσης και να μειωθεί ο πόνος. Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων και αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθά τον οργανισμό μας να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς και να μειώσει την φλεγμονή.

Πρόγνωση

Στις περιπτώσεις ο παγωμένος ώμος υποχωρεί μετά από μήνες. Σπάνια τα συμπτώματα υποχωρούν μετά τους δεκαοκτώ μήνες ή περισσότερο. Συνήθως το επώδυνο στάδιο διαρκεί από δυο μέχρι έξι μήνες. Το στάδιο της δυσκαμψίας διαρκεί τέσσερις με δώδεκα μήνες και το τελευταίο στάδιο της ανάρρωσης τέσσερις με δεκαοχτώ μήνες.

Παράγοντες πρόγνωσης του συνδρόμου παγωμένου ώμου

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη του παγωμένου ώμου. Πρέπει να αξιολογηθούν όλοι και να διορθωθούν κατά την διάρκεια της αποκατάστασης από τον φυσικοθεραπευτή. Μερικοί από αυτούς είναι:

• Ιστορικό χειρουργικής επέμβασης ώμου
• Ακατάλληλη/ ανεπαρκής θεραπεία μετά από τραυματισμό ή χειρουργική επέμβαση στον ώμο
• Διαβήτης
• Αυτοάνοσα νοσήματα
• Ηλικία άνω των 40

Φυσικοθεραπεία για το σύνδρομο του παγωμένου ώμου

• Τεχνικές μαλακών μορίων (μάλαξη)
• Ηλεκτροθεραπεία
• Taping
• Ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας των μυών του ώμου
• Εκπαίδευση – συμβουλές
• Αρθρική κινητοποίηση (manual therapy)
• Υδροθεραπεία
• Τεχνική στεγνής βελόνας
• Θερμοθεραπεία

Έξω Επικονδυλίτιδα Αγκώνα – Tennis Elbow

Τι είναι έξω επικονδυλίτιδα αγκώνα;

H έξω επικονδυλίτιδα αγκώνα είναι ένα σύνδρομο υπέρχρησης το οποίο προκαλεί πόνο στην εξωτερική μεριά του αγκώνα. Αν και μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία μεγαλύτερη, συχνότητα συναντάται σε ηλικίες μεταξύ των 40 και 50 ετών.

Οι μύες που βρίσκονται στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα ονομάζονται εκτείνοντες μύες του καρπού και των δακτύλων. Οι μύες αυτοί κινούν τον καρπό και τα δάχτυλα (κινήσεις έκτασης, αντίθετη κίνηση από αυτή που κάνουμε όταν σφίγγουμε το χέρι μιας γροθιά). Οι εκτείνοντες μύες των δακτύλων και του καρπού ξεκινούν (προσφύονται) στον έξω επικόνδυλο, μία οστική προεξοχή στην εσωτερική επιφάνεια τον αγκώνα με κοινό τένοντα.

Κατά την σύσπαση των εκτεινόντων μυών ο κοινός τένοντάς τους και ο έξω επικόνδυλος φορτίζονται. Όταν αυτή η φόρτιση περνά τις αντοχές του τένοντα τότε ο τένοντας τραυματίζεται.

Αυτό συμβαίνει συνήθως από σταδιακό τραυματισμό του τένοντα (σύνδρομο υπέρχρησης) ή λόγο άμεσου τραυματισμού (π.χ. πτώσης).

Αίτια της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα

Αν και το όνομα «Tennis Elbow» υποδουλώνει ότι η συχνότητα του τραυματισμού είναι μεγάλη σε αθλητές του τένις, δεν χρειάζεται να παίξει κάποιος τένις για να εκδηλωθεί η έξω επικονδυλίτιδα αγκώνα. Είναι γεγονός ότι πιο συχνά την συναντάμε σε “μη τενίστες” παρά σε τενίστες. Σχετίζεται άμεσα με τις επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των εκτεινόντων μυών του καρπού και των δακτύλων.

Αυτό το παρατηρούμε σε αθλητές του τένις, του μπάμπιγκτον και γενικά σε αθλήματα με ρακέτες.

Επίσης σε επαγγέλματα όπως του ξυλουργού, του ελαιοχρωματιστή, το κόψιμο ξύλων, το χτίσιμο, σε ηλεκτρολόγους (επαναλαμβανόμενη χρήση κατσαβιδιών), στο ράψιμο, στο πλέξιμο και την πληκτρολόγηση.

Συχνό φαινόμενο αποτελεί η έναρξη της πάθησης να συνδυάζεται με τη συμμετοχή του ασθενή σε δραστηριότητα για την οποία δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένος (π.χ. αγώνας τένις μετά από μεγάλη αποχή από το άθλημα). Πιο σπάνια εμφανίζεται ξαφνικά. Αυτό συμβαίνει όταν οι εκτείνοντες μύες καλούνται να ανταπεξέλθουν σε φορτίο πολύ μεγαλύτερο των αντοχών τους.

Τέλος σοβαρό αίτιο αποτελεί η λάθος τεχνική στο τένις.

Συμπτώματα της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα

Τα συμπτώματα της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά με τον καιρό. Αρχικά υπάρχει μία ενόχληση στην έξω επιφάνεια του αγκώνα η οποία αυξάνεται με την δραστηριότητα. Ο πόνος υπάρχει 1 με 2 εκατοστά πιο κάτω από τον έξω επικόνδυλο, σημείο το οποίο είναι ευαίσθητο και στην ψηλάφηση. Ο πόνος πολλές φορές αντανακλά μέχρι τον καρπό. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις υπάρχει πόνος την νύχτα και οξύς πόνος με τη δραστηριότητα.

Επίσης παρατηρείται αδυναμία των μυών με αποτέλεσμα αδύναμη λαβή. Οι ασθενείς με έξω επικονδυλίτιδα του αγκώνα βιώνουν πόνο με κίνηση της καθημερινότητας όπως το να σηκώνουν το ποτήρι , το να γυρίσουν το πόμολο της πόρτας, το άνοιγμα ενός βάζου ή το στρίψιμο του τιμονιού κατά την οδήγηση.

Δυσκαμψία στην περιοχή του αγκώνα είναι συνηθισμένο φαινόμενο ιδιαίτερα τις πρωινές ώρες.

Διάγνωση

Η υποκειμενική (λήψη ιστορικού) και η αντικειμενική (κλινική εξέταση) αξιολόγηση είναι επαρκείς για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στην διάγνωση της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα. Περαιτέρω έλεγχος (π.χ. διαγνωστικός υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία) βοηθάει στην επιβεβαίωση της διάγνωσης και μας δίνει επιπλέον πληροφορίες για την σοβαρότητα της πάθησης.

Θεραπεία

Στις περισσότερες περιπτώσεις έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα οι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως με την κατάλληλη φυσικοθεραπεία. Αυτό απαιτεί την λεπτομερή αξιολόγηση και θεραπεία όλων των παραγόντων ανάπτυξης της πάθησης.

Ο βαθμός επιτυχίας της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή. Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθάει τον οργανισμό να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς. Αγνοώντας τα συμπτώματα και τον πόνο και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα, η κατάσταση περνά στο χρόνιο στάδιο.

Άμεση και κατάλληλη θεραπεία είναι πολύτιμη για τη γρήγορη αποκατάσταση της πάθησης. Η θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες (οξύ στάδιο) στόχο έχει τη μείωση του πόνου και της φλεγμονής. Οπότε ο ασθενής ξεκουράζεται από δραστηριότητες οι οποίες επιτείνουν τα συμπτώματα και χρησιμοποιεί παγοθεραπεία 3 με 4 φορές την ημέρα. Πρόγραμμα βελτίωσης της δύναμης και της ελαστικότητας των εκτεινόντων μυών του καρπού και των δακτύλων πρέπει να εφαρμοστεί το συντομότερο δυνατό στο ανώδυνο εύρος.

Πρόγνωση της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα

Με την κατάλληλη θεραπεία στις περισσότερες περιπτώσεις η αποκατάσταση διαρκεί λίγες εβδομάδες. Σε περίπτωση χρόνιου πόνου η αποκατάσταση διαρκεί και έξι μήνες.

Παράγοντες ανάπτυξης της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες ανάπτυξης της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα . Όλοι πρέπει να αξιολογούνται και διορθώνονται από τον φυσικοθεραπευτή σε συνεργασία με τον ασθενή. Μερικοί από αυτούς είναι :

• Υπερβολική ή ακατάλληλη εργασία
• Λάθος τεχνική αθλήματος ή λάθος εξοπλισμός
• Μυϊκή αδυναμία
• Μυϊκή δυσκαμψία
• Αρθρική δυσκαμψία
• Ανεπαρκείς προθέρμανση
• Ανεπαρκείς αποκατάσταση από προηγούμενο τραυματισμό στην περιοχή του αγώνα
• Ιστορικό τραυματισμού αυχένα

Σε αθλητές τένις το μέγεθος της ρακέτας, το μέγεθος της λαβής, η επιφάνεια του αγωνιστικού χώρου και το βάρος της μπάλας παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα.

Φυσικοθεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας του αγκώνα

Φυσικοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για την ταχύτερη και πληρέστερη ανάρρωση αλλά και την πρόληψη της πάθησης. Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει :

• Τεχνικές μαλακών μορίων (μάλαξη)
• Ηλεκτροθεραπεία
• Διατάσεις
• Manual Therapy
• Taping
• Τεχνική στεγνής βελόνας
• Παγοθεραπεία ή θερμοθεραπεία
• Προοδευτικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης και αύξησης της ελαστικότητας των εκτεινόντων μυών του καρπού και των δακτύλων
• Εκπαίδευση

Πελματιαία Απονευρωσίτιδα

Τι είναι η πελματιαία απονευρωσίτιδα ;

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι μια κατάσταση κατά την οποία υπάρχει τραυματισμός και φλεγμονή στην πελματιαία απονεύρωση, δηλαδή το κομμάτι του συνδετικού ιστού το οποίο διαμορφώνει την καμάρα του πέλματος.

Αυτό συμβαίνει συνήθως στο σημείο όπου η πελματιαία απονεύρωση ενώνεται με το οστό της φτέρνας. Η πελματιαία απονεύρωση αποτελεί το πιο συχνό αίτιο πόνου στην περιοχή της φτέρνας.

Κατά τη διάρκεια της βάδισης ή του τρεξίματος τάση δημιουργείται στην πελματιαία απονεύρωση. Όταν αυτή η τάση είναι υπερβολική ή επαναλαμβανόμενη, η πελματιαία απονεύρωση τραυματίζεται. Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται επίσης από φλεγμονή και εκφύλιση της περιοχής.

Αυτό μπορεί να ασκηθεί από ένα πολύ μεγάλο φορτίο κατά μήκος της πελματιαίας περιτονίας (μεγαλύτερο από τις αντοχές της) ή από σταδιακό τραυματισμό της, λόγω υπέρχρησης.

Μερικές φορές αναπτύσσεται η λεγόμενη «άκανθα πτέρνας» λόγω της πελματιαίας απονευροσίτιδας.

Αιτία της πελματιαίας απονευρωσίτιδας

Συνήθως εμφανίζεται σε δρομείς, σε χορευτές και σε αθλητές ενόργανης γυμναστικής. Επίσης σε ανθρώπους οι οποίοι περπατούν υπερβολικά ειδικά σε ανηφορικό έδαφος ή ανώμαλες επιφάνειες. Εμφανίζεται και σε μεγαλύτερους ασθενείς οι οποία στέκονται όρθιοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Η πελματιαία απονευρωσίτιδα συχνά σχετίζεται με τη δυσκαμψία των γαστροκνημίων μυών ή με τη λάθος εμβιομηχανική του άκρου πόδα όπως την πλατυποδία ή την κοιλοποδία.

Συμπτώματα

Οι ασθενείς με πελματιαία απονευρωσίτιδα νιώθουν πόνο κάτω από τη φτέρνα και κατά μήκος του πέλματος. Υπάρχει ένα υπερευαίσθητο σημείο κατά την ψηλάφηση της κάτω επιφάνειας της φτέρνας. Ο πόνος είναι αυξανόμενος κατά τα πρώτα βήματα της μέρας και υποχωρεί όσο η περιοχή θερμαίνεται.

Σε ήπιες περιπτώσεις οι ασθενείς πονούν μετά από περπάτημα, τρέξιμο, άλματα κ.τ.λ. Όσο η πάθηση εξελίσσεται πόνος υπάρχει και κατά τη διάρκεια των παραπάνω δραστηριοτήτων.

Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις ο ασθενής αδυνατεί να φορτίσει το πόδι του.

Διάγνωση

Η λήψη ιστορικού και η κλινική εξέταση είναι η επαρκείς για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στη διάγνωση της πελματιαίας απονευρωσίτιδας. Επιπλέον εξετάσεις (ακτινογραφίες, διαγνωστικός υπέρηχος, μαγνητική τοπογραφία), επιβεβαιώνουν την κάκωση και προσδιορίζουν τον ακριβή βαθμό της θλάσης.

Θεραπεία

Η θεραπεία της πελματιαίας απονευρωσίτιδας απαιτεί την λεπτομερή αξιολόγηση όλων των παραγόντων οι οποίοι την προκαλούν, καθώς και την αποτελεσματική αντιμετώπιση τους. Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως με την κατάλληλη φυσιοθεραπεία. Ο βαθμός επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή. Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθάει τον οργανισμό να επουλώσει του τραυματισμένους ιστούς.

Αποφεύγονται δραστηριότητες όπως το τρέξιμο, η ορθοστασία και τα άλματα. Αγνοώντας τον πόνο και τα συμπτώματα και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα η κατάσταση περνάει στο χρόνιο στάδιο. Άμεση και κατάλληλη θεραπεία είναι πολύτιμη για τη γρήγορη αποκατάσταση και επούλωση του τραυματισμού. Η θεραπεία τις πρώτες 72 ώρες έχει στόχο τη μείωση του πόνου και του οιδήματος, οπότε ο ασθενής ξεκουράζει το πόδι και εφαρμόζει παγοθεραπεία (3 με 4 φορές την ημέρα).

Παράγοντες πρόκλησης της πελματιαίας απονευρωσίτιδας

Υπάρχουν πολύ παράγοντες οι οποίοι προκαλούν πελματιαία απονευρωσίτιδα. Όλοι πρέπει να αξιολογηθούν από τον φυσικοθεραπευτή και να αντιμετωπιστούν καταλλήλως. Μερικοί από αυτούς είναι:

• Εμβιομηχανική ανισορροπία (ειδικά πλατυποδία)
• Δυσκαμψία ποδοκνημικής άρθρωσης
• Δυσκαμψία των μυών της γάμπας (γαστροκνήμιος, υποκνημίδιος)
• Ακατάλληλη η υπερβολική προπόνηση
• Υπέρβαροι ασθενείς
• Ακατάλληλα παπούτσια
• Ανεπαρκής προθέρμανση
• Ανισοσκελία

Φυσικοθεραπεία για την πελματιαία απονευρωσίτιδα

Η Φυσικοθεραπεία σε ασθενείς με πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι απαραίτητη για τη γρήγορη και πλήρη αποκατάσταση της πάθησης.

Η Φυσιοθεραπεία περιλαμβάνει :

• TECAR
• Μάλαξη
• Manual therapy
• Ηλεκτροθεραπεία
• Taping
• Ασκήσεις βελτίωσης της ελαστικότητας, της δύναμης και της ισορροπίας
• Τεχνική στεγνής βελόνας
• Εκπαίδευση
• Συμβουλές εργονομίας
• Πρόγραμμα σταδιακής επαναφοράς στις καθημερινές δραστηριότητες